Dwergvleermuizen

Pipistrellus pipistrellus

Uiterlijk

• 35 tot 45 mm lang. 3 tot 9 gram zwaar.
• De lengte van de onderarm bedraagt 30 tot 35 mm met een spanwijdte van 200 tot 250 mm.
• Midden- tot donkerbruine vacht.
• Dwergvleermuizen hebben piepkleine lichaampjes met korte achterpoten en korte, wijd open oren.
• Dwergvleermuizen komen het meest voor in het Verenigd Koninkrijk, maar ook in Europa, Noord-Afrika en Azië.

Ontwikkeling

• Vleermuizen paren in het najaar, vlak voor de winterslaap, maar de eicellen van het vrouwtje worden pas in het voorjaar bevrucht (dit verschijnsel wordt vertraagde innesteling genoemd).
• Zodra het embryo begint te groeien, bedraagt de draagtijd nog 6 tot 7 weken. Een vrouwtje krijgt meestal maar één jong dat in de zomer wordt geboren.
• Een pasgeboren vleermuis is piepklein, kaal en gedurende de eerste week blind. Hij heeft warmte nodig voor groei en ontwikkeling.
• De jonge vleermuis leeft op de rug van zijn moeder en wordt uitsluitend met haar melk gevoed, totdat hij kan vliegen en zelf kan gaan jagen; meestal is hij dan tussen de drie en zes weken oud.
• Vleermuizen kunnen maximaal 16 jaar oud worden.

Leefwijze

• Vleermuizen zijn de enige zoogdieren ter wereld die kunnen vliegen.
• Vleermuizen leven in kolonies. Gedurende de zomer leven deze kolonies meestal in bomen, gebouwen die via gaten toegankelijk zijn (ze hebben slechts een ruimte van 13 mm nodig om binnen te komen), dakranden of rotsspleten.
• Dwergvleermuizen houden een winterslaap; geleidelijk aan stoppen ze met eten en zoeken ze een geschikte plek om te overwinteren; meestal in spleten van huizen en bomen.
• Vleermuizen eten gaasvliegjes, kleine motjes en muggen. Ze vinden hun voedsel boven het water, bosrijk terrein, moerassen en zelf stedelijke gebieden.
• Vleermuizen komen meestal kort na zonsondergang uit hun slaapplaats tevoorschijn en gaan 's nachts op zoek naar voedsel.
• Vleermuizen brengen geen schade toe aan de gebouwen waarin zij slapen – behalve dan de viezigheid die hun uitwerpselen veroorzaken.
• Vleermuizen zijn niet agressief, maar -net zoals andere wilde dieren- kunnen ze bijten om zichzelf te verdedigen wanneer ze worden vastgepakt.
• Het is belangrijk nog te vermelden dat in sommige landen vleermuizen en hun slaapplaatsen wettelijk zijn beschermd en dat het beschadigen, vernietigen of blokkeren van hun slaapplaatsen als een overtreding wordt beschouwd.